 | | |
| | |
|
Spaces home  @"นี่แหละตัวฉัน"@PhotosProfileFriends |  Tools   |
|
|
April 18 ในวันนี้ในวันที่เราเดินทางมานาน เราจะรู้สึกว่าตัวเราเองมากไกลเกิน
ความตั้งใจรึป่าว ในวันนี้เรารู้สึกว่าตัวเองโตขึ้นอีกก้าวหนึ่ง
เริ่มมีเรื่องราวผ่านเข้ามาให้คิดกังวล เป็นห่วง ยิ่งโตยิ่งคิดมากขึ้น
ยิ่งโตยิ่งผูกพันกับสิ่งรอบข้างมากขึ้น มีอะไรผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย
มันเป็นทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดี แต่เราก็จะพยายามเลือกที่จะจดจำ
แต่ในสิ่งที่ดี มันจะเป็นภาพแห่งความทรงจำที่จะอยู่กับเราไปตลอดเวลา
เวลามี 24 ชั่วโมงในทุกๆวัน แต่ทำไมบางวันเรากลับรู้สึกว่ามันผ่าน
ไปรวดเร็วแต่ในบางวันเรากลับรู้สึกว่ามันช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้า
March 24 สักวันต้องเป็นของเราหากคุณโดนทิ้ง และเสียใจ . . . จงคิดไว้ว่า . . . คุณไม่ใช่คนเดียวในโลกที่อกหัก ไม่มีใครไม่เคยเสียใจ . . . ทุกคนเจ็บช้ำมาแล้วทั้งนั้น ความเหงา . . . อาจทำให้รู้สึกอ้างว้าง . . . แต่ไม่เคยทำให้ใครเจ็บปวด จงรักในขอบเขตที่จะรักได้ . . . เพราะคนบางคนเกิดมาเพื่อ . . . จะให้เรารัก แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อ . . . เป็นของเรา คิดไว้ซะว่า . . . เมื่อก่อนเราไม่มีเค้า เราก็อยู่ได้ . . . ตอนนี้ไม่มีเค้า จะต้องไปแคร์อะไร อย่าคิดว่าเค้าคือคนที่ดีที่สุด . . . ถ้าเค้าคือ คนที่ดีที่สุดจริงๆ เค้าคงไม่ทำให้คุณเสียใจขนาดนี้ ลองเปิดใจหาคนใหม่ . . . เคยได้ยินคำนี้มั๊ย "เหนือ ฟ้า ยัง มี ฟ้า" . . . ยังมีคนที่ดีที่สุดสำหรับคุณ ยืนรออยู่ข้างหน้า . . . ก้าวเดินต่อไป อย่าย่ำอยู่กับที่ อย่าเดินถอยหลังไปหาอดีตที่ทำให้คุณเสียใจ วันนี้อาจเป็นวันที่ฝนตก ฟ้าครึ้ม . . . จงนึกไว้เสมอว่า . . . ต้องมีซักวันที่อากาศสดใส . . . พรุ่งนี้ต้องเป็นของเรา . . . March 04 วันเวลาผ่านพ้นไปรู้สึกทำตัวไม่ถูกเหมือนกันน่ะเนี่ย
ที่ไม่ต้องไปเรียน มันเหงาเหงายังงัย
ไม่รู้ อยากรู้จังว่าคนอื่นอื่น จะเป็น
แบบเราหรือเปล่า เวลาผ่านไปเร็วจัง
ตอนที่เรียนอยู่ก็บอกตัวเองว่าเอาน่า
ออดทนหน่อยเดี๋ยวก็จบแล้ว แต่พอ
ณ วันนี้คิดถึงเพื่อน คิดถึงเวลาที่ต้อง
ไปเรียน แต่ก็น่ะ สักพักเราก็คงจะชิน
และกลับไปใช้ชีวิตแบบวันเก่าเก่า
แต่ก็มีสิ่งหนึ่งที่เพิ่มเข้ามา และไม่มีวัน
จะหายไป นั้นคือความเป็นเพื่อนระหว่าง
พวกเรา เพราะความเป็นเพื่อนซื้อมา
ด้วยใจ และไม่สามารถขายต่อให้ใครได้
หวังว่าเมื่อเรียนจบแล้ว มิตรภาพของ
ความเป็นเพื่อนจะยังคงอยู่ตลอดไป
ไม่ใช่พอเรียนจบ ความเป็นเพื่อนก็จบกัน
ถ้าเป็นแบบนั้นคงเศร้าใจน่าดูเลย
อยากว่า ดีใจที่ได้รู้จักทุกคน แม้บางครั้ง
อาจมีทะเลาะกัน ก็เพราะว่าเราเป็นเพื่อน
กัน
January 15 ปีกกับเชือกเมื่อความรักเดินทางมาถึง มันได้มอบของล้ำค่าสองสิ่งทิ้งไว้ให้กับเรา บางสิ่งที่บางคนลืมไปฟ้ามิได้แบ่ง ‘ยอดคน’ กับ ‘คนธรรมดา’ ออกจากกัน ยอดคนจะปรากฏขึ้นเสมอแต่นั้นมิใช่เพราะ ‘ฟ้ากำหนด’ การที่ ‘ยอดคน’ ปรากฏขึ้นได้ เพราะเขาผ่านการ ‘ฝึกฝน’ และ ‘เรียนรู้’ ที่จะเป็นยอดคน ......................................................... “อัจฉริยะ” ไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่เป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา ไม่มีใครเก่งมาตั้งแต่เกิด คนเก่งได้นั้นต้องได้รับการฝึกฝน ม้าดีต้องมีคนขี่เพื่อให้ได้ฝึกฝน นักกีฬาที่ดีต้องมีโค้ชที่ดีมาฝึกฝน ........................................ อย่าดูถูกตัวเอง อดีตไม่สำคัญว่าเราเป็นใคร สำคัญที่ว่าวันนี้เราต้องการเป็นใคร จงเคารพนับถือในความสามารถของตัวเอง ยกย่องและให้เกียรติตัวเอง ............................................. สมองของคนเราเหมือนพื้นดินที่ว่างเปล่า เมื่อเราปลูกอะไรลงไปเราก็จะได้ผลเป็นอย่างนั้น ... จงปลูกฝังแต่สิ่งดีๆลงไปในสมอง คำพูดใดๆ ที่เราเคยได้ยินซ้ำๆ ซากๆ เกิน 37 ครั้ง มันจะกลายเป็น “อุปนิสัย” ของเราทันที สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกคือ “สิ่งแวดล้อม” อย่าปล่อยให้ความคิด หรือคำพูดของคนบางคนมาตัดสินชีวิตของเรา ในโลกนี้ไม่มีใครมีอิทธิพลกับตัวเรา นอกจากตัวเราเอง ............................................................ ชีวิตไม่ใช่เกมส์กีฬา ไม่มีเวลาพักครึ่ง ไม่มีการขอเวลานอก และที่สำคัญคือ ‘เปลี่ยนตัวผู้เล่นไม่ได้’ ไม่มีใครเกิดมา ‘ล้มเหลว’ มีแต่ ‘ล้มเลิก’ ........................................... คนฉลาด.. ต้องโง่เป็น คนโง่ไม่เป็น..จะไม่มีทางฉลาด ....................................................... เพียงคุณคิดว่าคุณทำได้ คุณก็ทำได้ตั้งแต่ที่คุณคิด แต่หากคุณคิดว่าคุณทำไม่ได้ คุณก็ทำไม่ได้ตั้งแต่ที่คุณคิด สิ่งที่เลวร้ายที่สุดของมนุษย์ คือความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ‘ทางจิต’ ที่ตอกย้ำตัวเองว่า .. ทำไม่ได้ .......................................... แม้แต่ “คิด” ยังไม่กล้าที่จะคิด แล้วชีวิตจะประสบความสำเร็จได้อย่างไร? จงกล้าที่จะเผชิญความล้มเหลว.. ความล้มเหลวคือครูที่ทดสอบตัวเรา If you want to be successful, you have no choice. ....................................................... มนุษย์ คือจุดศูนย์กลางของเส้นรอบวงที่ไม่มีขีดจำกัด .. ทำไมมนุษย์เหมือนกันจึงประสบความสำเร็จไม่เท่ากัน นั่นเป็นเพราะ มนุษย์แต่ละคน ได้รับโอกาสทางความคิดที่แตกต่างกัน ............................................................ คนสำเร็จมองปัญหาเป็นโอกาส คนล้มเหลวมองโอกาสเป็นปัญหา คนสำเร็จจะปรับตัวเองไปหาโลกภายนอก คนล้มเหลวจะให้โลกภายนอกปรับตัวเข้าหาตัวเอง ...................................................... Team work is less ‘E-GO’ and more ‘WE GROW’ คนสำเร็จระดับผู้บริหาร เป็นผู้นำขององค์กรต่างๆ ในโลกนี้ กว่า 85% ทั่วโลกล้วนแล้วแต่มิใช่คนเก่ง แต่เป็นคนดีทั้งสิ้น คนเก่ง.. มักจะมี 'อัตตา' จะไม่ยอมปรับตัวเข้าหาโลก ไม่รับฟังความคิดเห็นของคนอื่น ไม่ยอมรับการพัฒนา..ความรู้ และสิ่งใหม่ๆ ‘ปกครองคนไม่ได้’ คนเก่ง..ใช้เวลา 2-3 ปีก็สอนให้เก่งได้ .. แต่.. คนดีต้องใช้เวลา ‘ชั่วชีวิต’ สอนกัน คนเก่งมักจะขาดความจงรักภักดี ไม่มีความกตัญญู ................................................................. “ความรู้” เป็นเพียง “พลังอำนาจแฝง” ชนิดหนึ่งเท่านั้น “ความรู้” จะกลายเป็น “พลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่” ได้ ก็ต่อเมื่อมันถูกนำไปใช้อย่างชาญฉลาดเท่านั้น ...................................................... ฟัง..แต่..ไม่ได้ยิน ได้ยิน..แต่..ไม่เข้าใจ เข้าใจ..แต่..ไม่ลึกซึ้ง ลึกซึ้ง..แต่..ไม่แตกฉาน แตกฉาน..แต่..นำไปใช้ไม่เป็น ! ! ! ....................................................... จงนำศักยภาพและอัจฉริยภาพที่ซ่อนเร้นในตัวเรา มาใช้อย่างชาญฉลาด December 19 เสียใจไม่ใช่เรื่องแปลกความอ้างว้างไม่ได้โหดร้ายอะไรนัก มันก็แค่ช่วงเวลาที่เธอควรใช้มันให้กับตัวเอง หลังจากที่วุ่นวายไปกับชีวิตคนอื่นมานานพอควร ถ้าเธอเคยหกล้ม เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น ไม่ใช่คิดจะไม่เดินอีกเลย บางครั้งคนเรา ก็ต้องยอม รับในสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ และต้องยอมรับในการตัดสินใจของคนอื่น ถึงมันจะไม่ดีกับเธอเลยก็ตาม เพราะเราเลือกแต่เหตุการณ์นี้ ให้เกิดกับชีวิตเราไม่ได้เสมอไป ความรักก็มีชีวิตเหมือนดอกไม้ และไม่มีแจกันใด จะถนอมความงามของดอกไม้ไว้ได้ตลอดไปหรอก ความเสียใจไม่ใช่เรื่องแปลก แต่หากเสียใจไม่จบสิ้น นั่นจึงแปลก ในขณะที่โลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ มันก็ต้องไม่ลืมที่จะหมุนรอบตัวเอง ในขณะที่เธอรักใคร เธอก็ต้องไม่ลืมที่จะรักตัวเอง หากคนเรามีความรักได้ครั้งเดียวในชีวิต นั่นจึงควรร่ำร้องเมื่อรักได้สูญหาย แต่ความจริงแล้ว คนเรามีความรักได้หลายพันครั้งตลอดทั้งชีวิต เมื่อเธอรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือใคร นั่นคือสัญญาณเตือนว่า เธอควรให้ความสำคัญกับตัวเองได้แล้ว คนเราสามารถจำอะไรก็ได้ แต่เมื่อจำแล้ว กลับไม่สามารถเลือกที่จะลืมบางส่วนของมันได้ แต่เลือกที่จะนึกถึงมันให้น้อยที่สุดได้ ไม่ว่าความรักจะทำให้วันนี้ของเธอปวดร้าวยังไง แค่ครั้งหนึ่ง เธอเคยได้รักจากคนที่อยากรัก เธอก็โชคดีมากแล้ว สำหรับบางคน ถ้าจะรัก ก็ยังไม่เจ็บ ถ้าเคยรัก ก็แค่เคยเจ็บ แต่ถ้ายังรัก ก็จะยังเจ็บ ขึ้นอยู่กับว่า เธออยากเป็นแค่คนที่เคยเจ็บ หรืออยากเป็นคนที่ยังเจ็บอยู่ทุกวัน เธอเคยฝืนใจรับใบปลิว ที่แจกตามหน้าห้างสรรพสินค้า เพราะเกรงใจคนแจกมันและ บางที อาจมีคนรับความรักของเธอไป เพราะเหตุผลอย่างเดียวกัน สุดท้าย เขาก็ทิ้งมัน เหมือนกับที่เธอทิ้งใบปลิวนั่นแหละ คนบางคน เป็นเพื่อนที่ดีได้ เป็นพี่ที่ดีได้ เป็นน้องที่ดีได้ แต่เป็นคนรักที่ดีไม่ได้ ก็ควรให้เขาเป็นในสิ่งที่เขาเป็นได้ และเป็นได้ดี หลายๆสิ่งในโลก ล้วนถูกสร้างมาให้มีด้านตรงข้าม มันจึงต้องมีจุดผกผันแปรเปลี่ยน ความรักก็มีจุดเปลี่ยนของมัน จึงเป็นเรื่องจำเป็น ที่เธอต้องยอมรับมันให้ได้ แก้วกาแฟใบโปรด แตกไปเสียแล้ว เก็บไว้ก็บาดมือ ความรัก จากไปเสียเสียแล้ว เก็บไว้ก็บาดใจ สำหรับความรักที่ผ่านมา ควรแยกให้ได้ว่า อะไรควรจำไว้ประทับใจ อะไรควรจำไว้เป็นบทเรียน ค่ำคืนแห่งความเงียบเหงา ไม่ได้ยาวนานไปกว่าคืนไหนๆ หรอก อีกไม่นานก็เช้า ชีวิตก็วุ่นวายเหมือนเดิมแล้ว หนังสือเล่มไหนที่อ่านแล้วไม่ถูกใจ ก็ไม่ต้องกลับไปอ่านรอบสอง ความทรงจำที่นึกถึงแล้วเจ็บปวด ก็อย่าไปนึกถึงมันเป็นครั้งที่สอง เมื่ออ่อนแอจนถึงที่สุด ความเข้มแข็งจะเข้ามาแทนที่ เมื่อเธออยากให้หัวใจมีความรัก ก็ต้องยินยอมที่จะให้มันเจ็บปวด เหมือนเด็กที่อยากจะเดิน ก็ต้องยินยอมที่จะล้มลุกคลุกคลาน ความรู้สึกสูญเสีย ร้ายแรงเสมอ สำหรับคนที่ไม่ยอมรับความจริง ความเจ็บปวด ไม่ได้ต้องการเวลาเพียงไม่กี่วันในการรักษา ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่า เธอจะเลิกเจ็บปวดเมื่อไหร่ แต่มันอยู่ที่ว่า เธอจะใช้ชีวิตในขณะที่ยังเจ็บปวดอย่างไรต่างหาก คนที่ควรรัก อาจไม่ใช่คนที่เธอรัก อาจไม่ใช่คนที่รักเธอ อาจไม่ใช่คนที่รักกันมาก่อน อาจไม่ใช่คนที่กำลังรักอยู่ อาจไม่ใช่คนที่คิดจะรัก แต่คนที่ควรรัก อาจเป็นคนที่เธอยังไม่เคยรักเลยก็ได้ ทำไมต้องเรียกร้องความรักจากคนๆเ ดียว ในเมื่อเธอก็มีความรักจากคนรอบข้างมากมาย ไม่มีความเจ็บปวดครั้งใด ไม่ให้ประโยชน์กับชีวิต ขึ้นอยู่กับว่า เธอรู้จักที่จะใช้ความเจ็บปวดนั้นทำให้เธอเข้มแข็ง หรือปล่อยให้มันทิ่มแทง จนเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า การเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นง่ายที่สุด และยอมรับได้ยากที่สุด แต่เมื่อเรายอมรับได้แล้ว มันก็จะเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด ความรักไม่ได้ทำร้ายใคร แต่คนเรามักใช้มันทำร้ายตัวเอง เด็กที่เพิ่งหกล้ม อย่าไปถามเขาว่า เจ็บมากมั้ย หายเจ็บหรือยัง นั่นจะทำให้เขายิ่งร้องไห้ หัวใจที่เจ็บปวด ก็อย่าไปถามซ้ำๆ ถึงความเจ็บนั้นเลย ความเจ็บปวดที่ร้ายแรงที่สุด คือ ความเจ็บปวดที่เธอเฝ้าคิดถึงแต่มันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าเธอเคยล้ม เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น นั่นเองคือเหตุผลว่า ทำไมคนเราจึงต้องเจ็บปวดเสียบ้าง ถ้าความรักของเธอเหมือนดอกไม้ หัวใจเขา เหมือนทะเลทราย คงเปล่าประโยชน์ ที่เธอจะปลูกดอกไม้ให้งดงามในทะเลทราย ระหว่างการเดินทาง หากมีเพื่อนร่วมทางสักคน ก็นับว่าเป็นโชคดีของเธอแล้ว และเมื่อเขาจำเป็นต้องแยกไป เธอควรขอบคุณที่เขาร่วมทางมา ไม่ใช่ตัดรอนต่อว่า ที่เขาแยกทางไป ว่ากันว่า ช่วงชีวิตของคนเรามีจำกัด ยิ่งใช้เวลาไปกับความเศร้าโศกนานเท่าไหร่ ก็จะเหลือช่วงเวลาที่ดี ลดน้อยลง December 17 อดีตมีไว้จำ ความทรงจำมีไว้เจ็บอดีต ................. คือสิ่งที่ผ่านไปแล้วแม้บางครั้ง มันจะไม่น่าจดจำสักเท่าไร แต่อย่างน้อย อดีต ก็ทำให้เราได้รับรู้ว่า บางครั้งเราควรทำตัวเช่นไร บางครั้งเราควรปฏิบัติแบบไหน และบางครั้งเราควรยึดติดกับมันมั้ย?? -*- ส่วน....ความทรงจำ บางคนคิดว่ามันมีไว้เจ็บ จึงเป็นจุดกำเนิดของคำที่ว่า >>>อดีตมีไว้จำ ความทรงจำมีไว้เจ็บ<<< หลายคนคงจะคุ้นเคยกับคำคำนี้ แต่สำหรับเรา .............................. ............ ... อดีต คือ สิ่งที่น่าจดจำ และ ความทรงจำ คือ สิ่งที่ดีที่สุด ถ้าทุกคนคิดแบบนี้ คงจะไม่มีใครเจ็บช้ำอีกต่อไป คงจะไม่มีใครต้องมีแผลใจครั้งใหม่ และ ก็คงไม่มีใครต้องเสียใจเพราะสิ่งเหล่านี้ เริ่มเถอะค่ะ ตั้งแต่วันนี้ เริ่มจดจำสิ่งดีดี ที่เรามีต่อกันดีกว่า ส่วน แง่ที่ไม่ดี เราก็ไม่สมควรไปจำมัน เพราะถึงจำไปก็รกสมองเราอยู่ดี ขอเป็นกำลังใจให้กับคนทุกคน ที่มีอดีตที่แสนปวดร้าว และ..... ความทรงจำที่แสนเจ็บปวด ให้คิดว่า ปัญหาทุกปัญหามีทางแก้ ทุกสิ่งทุกอย่าง มีทางออก ถึงวันนี้ฟ้าจะครึ้มฝน..แต่อีกไม่นานก็จะสว่างจ้า เพราะฉะนั้น.....พวกเรา ทุกคนต้องสู้ และยืนหยัดได้ด้วยความเข้มแข็ง กำลังแรงกำลังใจจากคนรอบข้างยังมีอยู่เสมอ แต่บางครั้งพวกเขาก็ไม่แสดงออก ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกทุกคน อย่าท้อแท้ ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ สู้ๆนะค่ะ December 12 เหนื่อยเหนื่อยมั่กมาก ทำIS ไปไม่ถึงไหนเลย พึ่งผ่านบทที่ 3
แล้วบทที่ 4 นู๋เจี๊ยบจะทำยังงัยเนี่ย คิดไม่ออกเลย แล้ว
มันจะเสร็จ ทันวันที่ 1-6 มกราคม 2551 มั้ยเนี่ย จะจบชีวิต
หรือจะเรียนจบเนี่ยน้องเจี๊ยบ เพื่อนๆ ใครก็ได้ช่วยที
เหนื่อยมาก นอนก็ดึก ทำอะไรก็ไม่ค่อยได้ ท้อมาก
เฮ้อ! อุตสาลาพักร้อน 2 วัน เพื่อที่จะตั้งหน้าตั้งตา
ทำ IS ให้มันเสร็จ จะรอดมั้ยหน้อ ตัวขี้เกียจก็เกาะเต็ม
ไปหมดเลย ฮื่อๆๆๆ November 29 ฮืมใกล้กำหนดที่จะต้องส่ง IS แล้ว
ทำไมฉันยังขี้เกียจอยู่เลย ไม่ขยันกระตือ
รือร้นเลย แล้วแบบนี้จะเรียนจบมั้ยล่ะเนี่ย
ขี้เกียจจริงๆๆ เพื่อนๆล่ะเคยเป็นแบบนี้กันบ้างรึเปล่า
ไอ้โรคขี้เกียจตัวเป็นขน November 23 365 วัน365 วันเพื่อเรียนรู้คำว่า "รัก"คำว่า "รัก" สั้นแต่บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อเรียนรู้คำๆ นี้ ถ้าคิดจะปลูกต้นรัก ต้องรู้จักรดน้ำ พรวนดินให้สัมพันธภาพยืนนาน หลายๆ คนก็ต้องเสียอนาคตและบางคนถึงกับต้องจบชีวิตของตนเองก็เพราะคำนี้ ในขณะที่อีกหลายๆ คนดูเหมือนประสบความสำเร็จในการเรียนรู้คำว่า "รัก" มีชีวิตครอบครัวที่ใครๆ อิจฉา แต่จริงๆแล้วเจ้าตัวไม่ได้คิดเช่นนั้นเลยแม้แต่น้อย กลับพยายามดิ้นรนเพื่อเรียนรู้คำว่า "รัก" จนครอบครัวสับสนวุ่นวาย เชื่อว่าคนที่เกิดมาทุกคนนอกจากความรักที่ได้รับจากคุณพ่อคุณแม่และญาติพี่น้องแล้วพวกเขาก็สนใจที่จะเรียนรู้คำว่า "รัก" อยู่ตลอดชีวิต วันนี้เรามีนิทานที่จะเล่าให้ฟัง หวังว่าเมื่ออ่านจบแล้วพวกเราคงได้เข้าใจและเรียนรู้คำว่า "รัก" ได้มากขึ้น................เรื่องมีอยู่ว่า
November 22 หมดใจความรู้สึก . . . ของคนที่หมดใจ เมื่อก่อนสองเรา เคยตั้งคำถามและตอบ
"เธอดีเกินไป" … ได้ เดี๋ยวฉันจัดแบบเลว ๆ ให้
"ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา เรามันเลวเอง
"เราไปด้วยกันไม่ได้" …จะไปไหนเหรอ? ถึงไปด้วยกันไม่ได้
"นึกถึงความจริงบ้างสิ" … แล้วนี่ฉันฝันอยู่หรือไง?
November 21 1 ก้าวเดินเมื่อวานเหนื่อยมาก เพราะต้องไปสรรพากร
คุยกับสรรพากรแล้วปวดหัวมั่กมาก เบื่อๆ
เมื่อไหร่ เราจะได้ทำงานแบบอื่นสักที่
1 ก้าวเดิน
1 ก้าวเดินในวันนี้มันจะทำให้เราเข้มแข็ง
ขึ้นและสามารถเผชิญกับปัญหาต่างๆ ได้
วันนี้เราอาจจะพบเจอกับปัญหาแต่เมื่อวันนึง
เราผ่านพ้นมันไปได้เมื่อเราลองมองย้อนกลับมา
เราจะเห็นว่าปัญหามันนิดเดียว เพราะว่าเราสามารถ
ผ่านพ้นมันไปได้แล้ว วันเวลาทำให้เราเติบโตขึ้น
พบเจอกับสิ่งต่างๆมากขึ้น เราควรจะเรียนรู้
และศึกษาวิธีดำรงชีวิตให้อยู่ได้ในสภาพสังคม
ปัจจุบัน เพราะถ้าเราไม่ปรับตัวเรา เราก็อยู่ไม่ได้
จงเข้มแข็งเมื่อพบเจอปัญหา แต่อย่าเป็นคนแข็งกระด้าง
จนทำให้เราลืมความอ่อนโยน
November 17 บทความ วันและคืนผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ชีวิตคนเราไม่มี อะไรมากมายไปกว่าการดำเนินชีวิตตามเส้นทาง
ที่แต่ละคนได้เลือกเดิน บทเส้นทางชีวิตของคน
แต่คนย่อมแตกต่างกันเสมอ เป็นไปไม่ได้เลยที่
เส้นทางชีวิตของคนทุกคนจะเหมือนกัน ขนาดคนที่
ใช้ชีวิตครอบครัว ยังมีชีวิตประจำวันที่แตกต่างกัน
ไป อย่าพยายามยึดติดกับอะไรมากมายนัก ชีวิตคน
เราไม่มีอะไรแน่นอนหรอกน่ะ จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด
และเราก็ต้องจำเอาไว้ว่าไม่มีใคร ทำอะไรเราได้
นอกจากตัวของเราเอง  |
Print
